Ze mogen wel weten dat ik ziek ben, maar niet zien. Wanneer u heel ziek bent maakt het verlies van uw haar dan nog iets uit? Ja, héél véél, zeggen de vrijwilligers van de Stichting Puik voor Elkaar!

Interviews clienten

Het verhaal van Melissa

Melissa is een lieve jonge vrouw van 25 jaar en woont in Klaaswaal.
Tijdens haar eindexamenjaar VWO werd zij ziek. De diagnose was MDS (een groep van beenmergziektes). Melissa heeft nog geprobeerd haar examens te halen maar dat lukte niet meer. Alles stond in een klap stil. Haar school, haar sociale leven. Alle leuke dingen waren in een klap weg!

Omdat zij een doorzetter is heeft zij toch een jaar later haar diploma gehaald. En ondanks de nare behandelingen, de angst en onzekerheid is het haar uiteindelijk ook gelukt om in deeltijd biologie en medisch laboratorium onderzoek te gaan studeren! Mede door haar opgedane medische ervaringen en ziektebeeld kwam zij tot deze studiekeuze. De studie biomedische wetenschappen op de Universiteit Utrecht was helaas te zwaar ivb de lange reistijd. Dat kostte teveel energie.

De reactie’s op haar ziekte zijn nogal verschillend. Mensen in haar omgeving wisten vaak niet hoe ze moesten reageren. Melissa realiseerde zich dat niet zo maar haar moeder merkte het wel. Maar ze heeft ook veel steun gehad van mensen om haar heen.

Toen haar haren uitvielen werd zij door een bekende uit het dorp geinformeerd over Stichting Puik van Elkaar. Voor Melissa is het nu eenmaal onmogelijk om een bijbaantje nemen en een pruik is gewoon veel te duur! Zeker omdat haar haar niet meer terug komt en zij daardoor al meerdere keren een nieuwe pruik moet dragen.

Een erkende haarwerker maakte voor haar een mooie pruik. Het geeft haar een veilig gevoel en de mogelijkheid om onder de mensen te zijn. Niet opvallen en gewoon student kunnen zijn. Zij wisselt haar pruik wel af met een bandana. En probeert zo goed en zo kwaad als het kan gewoon door te gaan met haar leven. Melissa benadrukt dat je de pruik vooral voor jezelf moet dragen en niet voor anderen!

Zij doet aan rolstoel basketbal en speelt saxofoon in een orkest. In 2014 (5 jaar na haar beenmergtransplantatie) heeft zij meegedaan aan de beklimming van de Alpe d’huZes. En net als ieder andere jonge vrouw hoopt ze straks op een (parttime) baan en een gezellig huisje. Dat is wat Melissa wil.



Help ons

Ieder jaar schenkt de Stichting Puik voor Elkaar vele vrouwen met kanker een gratis puike pruik.

Vrouwen die als gevolg van behandelingen tegen kanker hun haar (gaan) verliezen en zelf geen pruik kunnen betalen. En daar hebben we uw hulp bij nodig!

Hoe kan ik helpen?

  U kunt sponsor worden
  U kunt een puik pruikje kopen
  U kunt een zakenborrel bijwonen
  U kunt een puike lunch organiseren
  U kunt een puike spaarpot plaatsen
  U kunt vriend worden
  U kunt ons als doel kiezen voor uw fonds
  U kunt een puike actie organiseren
  U kunt meedoen aan onze evenementen
  Maar u kunt natuurlijk ook vrijwilliger worden

Meer weten? Lees verder »